Etiopii Światowej Federacji Włączone

Siedemdziesiąt dwa lat temu, Afroamerykanie wszystkich klas, regionów, płci i przekonań wyraził swój sprzeciw wobec i oburzenie włoskiej inwazji na Etiopię w różnych formach i środków o różnym charakterze.

Inwazja wzbudził Afroamerykanów - od intelektualistów do zwykłych ludzi na ulicy - więcej niż jakikolwiek inny Panafrykańskiego zorientowane na wydarzenia historyczne i ruchy miał. Jest zwolniony wyobraźnię Afroamerykanów i przyniósł do powierzchni organiczną link do ziemi swych przodków i narodów.

1935 rzeczywiście był punktem zwrotnym w stosunkach między Etiopią a diaspory afrykańskiej. Harris zwraca 1935 przełomowym w historii ludów afrykańskich. To był rok, kiedy stosunki merytorycznie przesunął się z symbolicznym do rzeczywistych interakcji.

Masywny wyraz poparcia dla Etiopii sprawy przez Afroamerykanów przyczynił się również, moim zdaniem, do ponownego afrykanizacji Etiopii. Ten artykuł stara się badać historię stosunków między Etiopczycy i afrykańskich Amerykanów, koncentrując się na krótkie biografie dwóch wielkich przywódców, po jednym z Etiopii, a drugi jeden z afrykańskiej Ameryki, którzy dokonali niezwykłych wkład do tych stosunków.

Jest to sprawiedliwe, by twierdzić, że włosko-etiopska Wojna w 1930 roku walnie przyczynił się do odrodzenia ruchu panafrykańskiego.

African Diaspora została wykorzystana do wsparcia etiopskiej przyczyny zarówno podczas wojny i późniejszej włoskiej okupacji Etiopii. Brutalna próba Włoch wymazać symbol wolności i nadziei dla Afryki świecie ostatecznie stał się potężnym katalizatorem w walce z kolonializmem i ucisku. Włosko-etiopska Wojna przyniosła niezwykłego zjednoczenia politycznego afrykańskich ludowej świadomości i podwyższonym poziomem świadomości politycznej.

Afrykanie, Afroamerykanie, Afro-Caribbean-tych, i innych Diaspora i kontynentalnej Afryki z każdej warstwy społecznej były w unii w ich wsparcie Etiopii, przynosząc ustanowienia "globalnego panafrykanizmu". Brutalna agresja przeciwko Etiopii jasno do mieszkańców Afryki w Stanach Zjednoczonych, że intencją Europejczyków i celem było zdobyć, dominacji i wykorzystania wszystkich mieszkańców Afryki. Lekceważenie Mussoliniego i wręcz pogarda dla suwerenności Etiopii rozgniewany i ożywiły afrykański świat.

Odpowiedź wykracza poza zwykłe potępienie przez wymagających samostanowienia i niepodległości dla wszystkich skolonizowanych afrykańskich ludzi na całym świecie. Na przykład, 1900-1945 Pan-African Kongresy regularnie wydawanych sprawozdań podkreślająca poczucia solidarności z Haiti, Etiopii, i Liberii, a tym samym potwierdzając znaczenie w obronie suwerenności i niepodległości Afryki oraz Afro-Karaibów.

Nowa generacja bojowych Pan-Africanists pojawiły który wezwał do dekolonizacji, eliminacja dyskryminacji rasowej w Stanach Zjednoczonych, jedności Afryki i polityczne upodmiotowienie mieszkańców Afryki.

Jednym z najbardziej znaczących Pan-afrykanistyczne konferencji odbyła się w 1945 roku, zaraz po klęsce Włochów w Etiopii i na koniec II wojny światowej. Konferencja podjęła uchwały wyraźnie wymagających zakończenie kolonizacji w Afryce i kwestia samostanowienia pojawił się jako najważniejsza kwestia czasu. Jako Mazrui i Tidy ujął: "W znacznym stopniu 1945 Kongres był naturalnym następstwem Panafrykańskim działalności w Wielkiej Brytanii od czasu wybuchu wojny włosko-etiopskiej".

Innym z najbardziej niezwykłych rezultatów przebudzenie afrykańskiej diaspory było pojawienie się tak wielu wybitnych przywódców, wśród nich Etiopii Melaku E. Bayen i African American John Robinson.

Inni wybitni przywódcy byli Willis N. Huggins, Arnold Josiah Ford i Mignon Innis Ford, który był aktywny przed wojną zarówno w Stanach Zjednoczonych i Etiopii. Mignon Ford, założyciel księżnej Zenebe Szkole pracy, nawet nie pozostawiać Etiopii w czasie wojny. Fordy i innych zwolenników Marcus Garvey osiedlili się w Etiopii w 1920 roku. Mignon Ford podniósł swoją rodzinę wśród Etiopczyków jako Etiopczyków. Jej dzieci, biegle mówiących amharski, zostały w domu zarówno w Etiopii i Stanów Zjednoczonych.

Pan-Africanists w myśli i praktyka

Melaku E. Bayen, Etiopii, znacząco przyczynił się do ponownego afrykanizacji Etiopii. Jego szlachetna oddanie do Panafrykańskim przyczyny i jego działalności w Stanach Zjednoczonych przyczyniły się do rozwiania pojęcie "rasowego mgła", która otaczała Etiopczyków.

William R. Scott wyłożył na to: "Melaku Bayen pierwszy etiopski poważnie i stanowczo zaangażować się do osiągnięcia duchowe i fizyczne więzy braterstwa między jego ludzi i ludów pochodzenia afrykańskiego w obu Amerykach. Melaku wywierana się najpełniej w próbach doprowadzenia do jakiejś formalnej i ustawicznego związku mających na celu korzystać zarówno Etiopii i Afro-American ". Scott, Bayen działalność wyróżniać się jako" najbardziej widocznym przykładem Etiopii identyfikacji z Afroamerykanów i poważnie kwestionuje wiele roszczeń, które zostały wykonane już przez długi czas o negatywnym charakterze etiopskich postawy wobec Afroamerykanów. "

Kwestie poruszone przez Scotta i wzorowe panafrykanizmu z Melaku Bayen są przydatne w tworzeniu szacunku i znaczące stosunki między Etiopią a diaspory afrykańskiej. Oni poświęcili swoje całe życie w celu określenia podstawy dla stosunków zakorzenione we wzajemnym zrozumieniu i faktów historycznych, wolnego od stereotypów i fałszywych wyobrażeń. African American uczonych, takich jak William Scott, Joseph E. Harris, i Leo Hansberry przyczynił się ogromnie przez dokumentowanie myśli i działania Bayen, zarówno w Etiopii i Stanów Zjednoczonych.

Melaku E. Bayen później wychowywali i wykształcili w związku z Ras Mekonnen, następnie gubernator Harar i ojciec cesarza Haile Selassie. Został wysłany do Indii, by studiować medycynę w 1920 roku w wieku 21 lat z zezwoleniem cesarza Haile Selassie. Zasmucony przedwczesnej śmierci młodego przyjaciela etiopskiej kobiety, który również studiował w Indiach, zdecydował się opuścić Indie i kontynuować studia w Stanach Zjednoczonych. W 1922 r. zapisał się Marietta College, gdzie uzyskał tytuł licencjata. Uważa się go za pierwszy etiopski otrzymać wykształcenie z stanach USA.

Melaku rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Stanowym Ohio w 1928 roku, a następnie, rok później, zdecydował się przenieść na Howard University w Waszyngtonie, aby być blisko Etiopczyków, którzy żyli. Melaku oficjalnie unieważnił zaręczyny z córką ministra spraw zagranicznych Etiopii i później poślubił Dorothy Hadley, Amerykanina Afryki i wielki działacz własnego prawa do przyczyn etiopskich i pan-afrykanistyczne. Zarówno w życiu małżeńskim i intelektualnym, Melaku chciał stworzyć nową więź Etiopii i diaspory afrykańskiej.

Melaku uzyskał dyplom w zakresie medycyny Howard University w 1936 roku, w szczytowym momencie wojny włosko-etiopskiej. Natychmiast wrócił do Etiopii wraz z żoną i ich synem, Melaku E. Bayen Jr Tam przyłączył się do Etiopii Czerwonego Krzyża i wspiera rannych na froncie wschodnim. Kiedy armii włoskiej niewoli Addis Abebie, rodzina Melaku firmy udał się do Anglii, a później do Stanów Zjednoczonych, aby w pełni kampanii na rzecz Etiopii.

Kształcone w Panafrykańskim solidarności z młodym wieku, Melaku współzałożycielem Etiopii Radę ds. Badań Naukowych z późnego Leo Hansberry w 1930 roku, kiedy był studentem Howarda. Według Joseph Harris, Rada została uznana za główny związek między Etiopczycy i afrykańskich Amerykanów w pierwszych latach konfliktu włosko-etiopskiej. Rady na referaty mieszczą się w Moorland-Spingarn Research Center na Uniwersytecie Howarda. Obecnie profesor Aster Mengesha z Arizona State University kieruje Etiopii Rady Badawczej. Leo Hansberry był odbiorcą Powierniczego cesarza Haile Selassie Fundacji Nagrody Nobla w 1960 roku.

Melaku założony i opublikował Głos Etiopii, narządów mediów z Etiopii Światowej Federacji i pro-afrykańskiej gazety ponaglające "miliony synów i córek Etiopii, rozrzuconych po całym świecie, aby dołączyć do rąk z Etiopczyków zapisać Etiopię od wilki Europy ". Melaku założył Etiopii Światowej Federacji w 1937 roku, a ostatecznie stał się jednym z najważniejszych organizacji międzynarodowych, z oddziałami w całych Stanach Zjednoczonych, Karaibów i Europy. Oddział Karaiby pomógł dalej utrwalić ideologiczną podstawę ruchu Rasta.

Melaku zmarł w wieku czterdziestu lat na zapalenie płuc nabawił podczas kampanii od drzwi do drzwi Etiopii przyczyny w Stanach Zjednoczonych. Melaku zmarł w 1940 roku, tuż przed rokiem klęsce Włochów w Etiopii. Jego niestrudzonym i energicznych kampania, jednak przyczynił się do upadku włoskiego kolonializmu ambicji w Etiopii.

Melaku starał się nieść Etiopię z powrotem do Afryki świecie. Melaku szyła nasiona dla "re-" afrykanizacji Etiopii. Ponadto Melaku był wzorem Pan-afrykanistyczne która wprowadziła etiopskie i afrykańskich Amerykanów wspólnie przez jego wzorowej pracy i Jego miłości niezwykłej i poświęcenie dla mieszkańców Afryki. Inną postacią heroiczną produkowane przez kampanię anty-wojenny był pułkownik John Robinson. To ciekawe, że podczas Melaku prowadzone swoją kampanię i zmarł w Stanach Zjednoczonych, urodzony w Chicago Robinson walczył, żył i umarł w Etiopii.

Kiedy włosko-etiopska wybuchła wojna, opuścił swą rodzinę i udał się do Etiopii, by walczyć u boku etiopskiej. Według Williama R. Scott, który przeprowadził dokładne badania w dokumentowaniu życia i osiągnięć John Robinson, pisał o zdolności Robinsona do pokonania bariery rasowe, aby przejść do lotnictwa szkoły w Stanach Zjednoczonych. W Etiopii, Robinson służył jako kurier pomiędzy Haile Selassie i jego dowódców wojskowych w strefie działań wojennych. Według Scotta Robinsona był założycielem Etiopii Sił Powietrznych. Zginął w katastrofie lotniczej w 1954 roku.

Scott czyni następującą krytycznej oceny historycznej roli Robinsona w budowaniu więzi między Etiopią a diaspory afrykańskiej. Cytuję go w całości: "Rzadko, jeśli w ogóle jest jakaś wzmianka o roli Johna Robinsona jako specjalnego kuriera Haile Selassie w czasie konfliktu włosko-etiopskiej. Został jednak wszyscy zapomnieli w Etiopii, a także w Afro-Ameryki. [Ambassodor Brazeal wymienione jego nazwisko na sadzenie drzewa na cześć diasporę w Addis Abebie w ostatnim czasie.] Niemniej jednak, ważne jest, aby pamiętać, John Robinson, jako jeden z dwóch Afro-Amerykanów do służby w kampanii Etiopii i tylko jeden będzie konsekwentnie narażone na niebezpieczeństwa froncie.

Pułkownik Robinson wyróżnia się w Afro-Ameryki, być może pierwszy na minutę liczba czarnych Amerykanów kiedykolwiek za broń, aby bronić afrykańskiej ojczyźnie przed siłami imperializmu ".

John Robinson wyznacza standardy w zakresie celów i osiągnięć, które mogą być osiągnięte przez Pan-Africanists. Dzięki jego działalności, Robinson zdobył zaufanie i sympatię zarówno Etiopczycy i Afroamerykanów. Jak Melaku, zrobił konkretny wkład wnieść dwa narody. On naprawdę zbudował most Panafrykański jedności.

Mamy nadzieję, że dzisiejsza młodzież uczyć się od przykładów przedstawionych przez Melaku i Robinson, i dążyć do budowania trwałych i wzajemnie korzystnych stosunków między Etiopią a diaspory afrykańskiej. Świętując Black History Month w Stanach Zjednoczonych, daj nam realokować się do Pan-African zasad i praktyk mających na celu jedynie z upoważnienia mieszkańców Afryki. Etiopczyk amerykańska wspólnota powinna wzmocnić się przez kucie sojuszy z Afroamerykanów w takich miejscach jak Waszyngtonie Mamy również nakłaniać rząd Etiopii, na razie, przynajmniej ulice Nazwa w Addis Abebie po Bayen i Robinson.

Chciałbym zawrzeć z głębokim oświadczeniu Melaku w: "Filozofia Etiopii Światowej Federacji jest zaszczepić w umysłach Czarnych ludzi na całym świecie, że Czarna słowo nie należy traktować w żaden sposób haniebnej ale honor i godność z powodu minionej historii wyścigu. "

Przez Ayele Bekerle
Conttibutor do Tadias Magazine